SENİN ADIN SEVGİ

Sevgi sizi çağırınca, onu takip edin,
Yolları sarp ve dik olsa da...
Ve kanatları açıldığında, bırakın kendinizi,
Telekleri arasında saklı kılıç, sizi yaralasa da...
Ve sizinle konuştuğunda, ona inanın,
Kuzey rüzgarının bir bahçeyi harap edişi gibi,
Sesi tüm hayallerinizi darmadağın etse de...
Çünkü sevgi sizi yücelttiği gibi, ipe de gerer...
Sizi büyüttüğü ölçüde, budayabilir de...
   
En yükseklere uzanıp, güneşle titreşen
 en hassas dallarınızı okşasa da,
Köklerinize de inecek, ve onları sarsacaktır,
Toprağa tutunmaya çalıştıklarında...
Mısır biçen dişliler gibi sizi kendine çeker;
Çıplak bırakana kadar döver, harmanlar;
Kabuklarınızı, çöplerinizi ayıklar, eler...
Bembeyaz olana kadar öğütür sizi;
Esnekleşene kadar yoğurur...
Sevgi bütün bunları,
Kalbinizin sırlarını bulasınız diye yapar...
  
Sevgi hiçbir şey sunmaz, sadece kendisini,
Hiçbir şey kabul etmez, kendinde olandan gayri...
Sevgi sahip çıkmaz, sahiplenilmez de;
Çünkü sevgi, sevgi için yeterlidir, tümüyle...
Sanmayın yön verebilirsiniz sevginin akışına,
Çünkü sevgi, yolunu kendi çizer, sizi değer bulduğunda...
Sevgi bir şey istemez, tamamlanmaktan başka...
(...H.Cibran)
  

Biliyorum uzaksin bana…
Aslinda, aslinda cok yakinsin ama göremiyecek kadar uzaksin…
Ben sana yakin olsamda sen bana hep uzaksin biliyorum..

Icimde anlatmak istedigim, seninde bilmeni istedigim cok sey var..
Gel görki alismisim bir kere susmaya..
Susacagim zamani, susmam gereken yerleri secemez olmusum…

Yinede sinirlarindayim sessizligimin…

Konusmaktan cekiniyorum…
Konussam icimde hicbirsey kalmiyacak herseye ögreneceksin..
Belki biraz daha uzaklasacaksin belkide, belkide hepten gideceksin..
Yada bir mucize olacak ve sen beni göreceksin..

Olsun ben yinede susmayi tercih ediyorum…
Herseyin sonundan kacar oldum…
Alacagim cevaplardan cekinir oldum….
Susuyorum bu yüzden icimde sakliyorum herbiseyim(n)i..

Yinede sinirlarindayim sessizligimin..

Korkutuğum başımdan gitmedi , Aşk dedin aşk beni dinlemedi ,
Ayrılık peşinde gölge gibi , Sabrım hep sabırdan öteydi ,
Aşkımsa aşklardan yüceydi ,
Aşk beni sevmedi..

Oysa ben aski ne cok sevmistim,Seni bileli aski daha cok sever oldum…
Verdigi acilarini bile görmezden geliyorum umursamiyorum,
Hep güzelliklerinin pesindeydim askin sevginin…

SEN
bilmesende..
görmesende..
duymasanda..
hissetmesende..
Susuyorum iste konusmaktan kaciyorum..

Yüregim hazir ol !
Yine bir imkansizin pesindesin ! ….

Unutmam sevdiğim verdiğin sözleri,unutamam
Ben sana yaşanmamış yıllardan hasretim,
Böyle kolay rüzgarlarda savuramam,
Bilmezsin belki sen,
İçimden sana büyür bir çocuk tebessümü gibi yüreğim,
Kaç gecedir seni düşünür,
Senden çoğalır bana aşk bırakan özlemlerim,
Ve gözlerim sevdiğim,
Hiçbir mevsimde hiçbir şekilde vazgeçemediğim,
Sensin aşk bildiğim,herşeyim,
Düşler kur yalnızlığından bana,
Gecelerin sıcaklığı kalsın sınırsızca dudaklarına,
Hayallerini ver,
Düşe kalka aşk katayım uykularına,
Sevdiğim,
Aşk ver bana sen kimsesizlikten,
Ben aşk kalayım zamansızca yüreğinin yollarına,
Ve nereden eserse essin bu deli rüzgar,
Utanma,
Sar beni sevdiğim sımsıkı sar,
Karşı koyamadığım kollarına,

Unutmam,unutamam asla,
Göreceksin,aşk bizi anlatacak,
Bize ait olan her yarına...

Yağmur vuruyor cama…
Pencerenin önündeyim. İçim nasıl acıyor…
Nasıl da duymak istiyorum sesini. Nasıl da özledim seni… Dışarıda yağmur var, bir yağmur bulutu da gözlerimde…
Sebebini bilmiyorum ama ağlamak istiyorum, gözyaşım bitene kadar... Anlatamadığım duygulardayım.
Duygularım yüreğime sığmıyor. Yüreğim sığmıyor bedenime…

Yağmura ve bu halime çare bulamamak… Bitiriyor beni. Dalıp gidiyorum… Ne düşünüyorum? Bilmiyorum.

Uykusuz geçen gecenin ardından mideme ağrılar girmiş, tüm gün sersem sersem geçmiş, ruhum daralmış bir halde, sıkılmış, bunalmış nefes alamaz durumdayım.
Anlamı yok hiçbir şeyin, sen yanımda olana kadar...

Uyumak istiyorum, hiç uyanmamacasına. En güzeli bu olur şu an herhalde. Evet… Hep uyumak…
Çünkü ancak o zaman düşünmüyorsun, yaşamıyorsun bu anları.

Ruhum bedenime sığmıyor, isyanlarda. Taşmak, önüme çıkan ne varsa çarpmak istiyorum. Çarpa çarpa ufalıp, yokolup, bitmek için…


Feryatlarda yüreğim, avaz avaz bağırıyor, ama kimse duymuyor.
Nafile…


Ağlamak istiyorum, gözyaşım bitene kadar… Gözyaşım; ruhumu, kalbimi bulunduğu durumdan kurtarıp, temizleyene kadar… Yepyeni, huzurlu, mutlu bir ben ve yanımda sen olana kadar…

İnsanların verdiği hayat sevgidir. Niçin yalnız sana yazdığımı sorma, niçin yalnız sana geldiğimi...

Sana gelişim işte bundan. Sen aşkı anlatıyorsun, yaşatıyorsun bana. Çünkü yaşıyorsun.O sözlerin kalbinden geldiğini kalbime vuruşundan anlıyorum ben. Sözlerin değil beni sana bağlayan, O sözlerini manasına vurgunum.

Niçin mi sen?

Sen benden önce vardın, varoluşun bu yüzden. Ve sen benden sonrada varsın, sana tutunmam aşka ve varlığa duyduğum özlemden!

Sen benim sözlerimsin. Seni kalbime koyuşum bundan. Ve sen dostsun. Ruhuma sığınak ararken haykırmam hep bu yüzden...

Ve sen dostsun, arkadaşsın. Sen içimi koruyan bir elbisesin. Ben ruhunun çıplaklığını örtüğün tenim. Sen de bunları yaşıyorsun ama saklıyorsun kendinden. Kalbinin sesini dinle bir an. Duyacak o zaman sevginin ve aşkın sesini. Bir liman aradığını ve bu limana sığınmak istediğini...

Ağlamaz gözlerim. Islanır nedensiz. Ellerimdeki derin boşluğu tuttukça sımsıkı; içim acır, dilim kanar. Hayır Ağlamıyorum. Gözlerim ıslandı bir derin yaradan. Sana olan kavuşma hayalleriyle geçen mazimin tekerrür etmesinden korkar, sıçrarım. Saçlarının hayaline bağladığım umutlarımın uçup gitmesine, kopup ayrılmasına dayanamaz gözlerim.
Gözlerim ıslanır nedensiz. Oysa ağlamıyorumdur. Bir türkü dinlemişimdir. Ayağıma bir ot batmıştır. Hasret denilen meret beni kendine müebbet mahkum etmiştir. Bir sazdan çıkar feryadım. Oysa saz benim elimde değildir. Teller kopsun, mızrap yitsin isterim. Ses tellerim kopmuştur meğer. Ağlayamam. Hıçkıramam, içimden tahliye edemem acıları. Oysa boğazım tıkanmıştır.

Ağlamaz gözlerim. Islanır nedensiz. Sesli harflerini evladiyelik çeyizimde sakladığım şiirler dökerim yollarına. Kavuştuğumuz günler gelirse bir gün kullanırım, sesli harflerimi. Oysa belki de hiç gelmemeye niyetlidirler takvim köşelerime. Tarih tekerrürden ibaretse şairin dediği gibi, özlemekle geçecek ömür. Hayaldir, umuttur, murat etmektir yarın demek. Oysa bugün aslında dün, yarın aslında bugündür. Değişmez güneşin döndüğü yeryüzü, aslında bugün düne uyanmışızdır da anlamak istemez takvimlerimiz. Kendi bildiğini okur, durur.
Gözlerim ıslanır nedensiz. Kaç kez kalemini kırdığımı bilemezsin. Kaç kez silmek istemişimdir defterden izini. Oysa hayat silgi kullanılmayan bir sanattır değil mi? Saklarım iki parça kalemleri. Oysa hangisinin hangisine ait olduğunu hiç bilmemişimdir. Sensiz olduğu için vazgeçtiğim her şeyden hiç pişmanlık duymamıştır da içim. Asabi saatlerime arabesk saatleri eklediğim bir anı olarak kalmıştır. Sen dahil kimse bilmez yerini.
Ağlamaz gözlerim. Islanır nedensiz. Çünkü kusmak yerine susmuşumdur sözlerimi. Şarkıları martılara atmışımdır koparıp koparıp. Ölüm nedenleri denizin kirliliği sanılmıştır. Oysa benim yerime, aşk için vermişlerdir ömürlerini ömrüme. Kızmışımdır sana, bir banka kazımışımdır ismini. İnsanlar, belediyenin banklara kız ismi verdiğini düşünmüşlerdir. Oysa ben sana hek kızıp hepsini fişlemişimdir.
Gözlerim ıslanır nedensiz. Ağlayamaz çünkü. Denizde çöle düşmüşümdür. Buhar olmuştur içimdeki pınarlarım. Bir fırtınada ağlarım bir gün. Acısı çıkar ağlamalarımın. Sen yağmur sanırsın, ben üstüne yağarım. Sen ağladığımı bilmezsin, oysa benle ıslanırsın…